تحقیق در مورد پيشينه تاريخي سازمان حفاظت محيط زيست

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ويرايش و آماده پرينت )
تعداد صفحه : 12 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

‏پيشينه تاريخي سازمان حفاظت محيط زيست
‏تخريب محيط زيست و بهره‌برداري بيش از حد منابع در كشور ما نيز همانند بسياري از كشورهاي جهان در طي قرن گذشته، چشمگير بوده و تسريع در اين روند در سال 1335 منجر به تشكيل دستگاهي مستقل به نام كانون شكار ايران، با هدف حفظ نسل شكار و نظارت بر اجراي مقررات مربوط به آن شد.
‏در سال 1346 در پي تصويب قانون شكار و صيد، سازمان شكارباني و نظارت بر صيد جايگزين كانون فوق شد. بر اساس قانون اخير، سازمان شكارباني و نظارت بر صيد، مركب از وزيران كشاورزي، دارايي، ‏‌‏جنگ و شش نفر از اشخاص با صلاحيت بود.
‏بر اساس ماده 6 قانون فوق، وظايف سازمان شكارباني و نظارت بر صيد از محدوده نظارت و اجراي مقررات ناظر بر شكار فراتر رفته و امور تحقيقاتي و مطالعاتي مربوط به حيات‌وحش كشور، تكثير و پرورش حيوانات وحشي و حفاظت از زيستگاه آنها و تعيين مناطقي به عنوان پارك وحش و موزه‌هاي جانورشناسي را نيز در بر گرفت.
‏در سال 1350 نام سازمان شكارباني و نظارت بر صيد به “سازمان حفاظت محيط زيست” و نام شوراي‌عالي شكارباني و نظارت بر صيد به “شوراي‌عالي حفاظت محيط زيست” تبديل شد و امور زيست‌محيطي از جمله پيشگيري از اقدامهاي زيانبار براي تعادل و تناسب محيط زيست نيز به اختيارات قبلي آن افزوده شد.
‏در سال 1353 پس از برپايي كنفرانس جهاني محيط زيست در استكهلم و با تصويب قانون حفاظت و بهسازي محيط زيست در 21 ماده، اين سازمان از اختيارات قانوني تازه‏‌‏اي برخوردار شد و از نظر تشكيلاتي نيز تا اندازه‏‌‏اي از ابعاد و كيفيت سازگار با ضرورتهاي برنامه‏‌‏هاي رشد و توسعه برخوردار شد.
‏ 
‏اهداف و وظايف
‏مهم‏‌‏ترين اهداف سازمان به ترتيب اهميت عبارتند از:
‏1- تحقق اصل پنجاهم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران به منظور حفاظت از محيط زيست و تضمين بهره‏‌‏مندي درست و مستمر از محيط زيست و همسو با توسعه پايدار.
‏2- پيش‏‌‏گيري و ممانعت از تخريب و آلودگي محيط زيست
‏3- حفاظت از تنوع‏‌‏زيستي كشور
‏وظايف اساسي
‏- مطالعه عوامل مخرب و آلاينده‏‌‏هاي مختلف محيط زيست
‏- ‏به كارگيري فن‏‌‏آوريهاي سازگار با محيط زيست و ارائه دستورالعملهاي زيست‏‌‏محيطي براي مكان‏‌‏يابي محل استقرار واحدهاي صنعتي بزرگ،‏‌‏ كشاورزي و سكونت‏‌‏گاههاي انساني
‏- ‏شناسايي و تعيين زيستگاههاي بحراني با ارزش زيست‏‌‏بومي بالا
‏- ‏گسترش همكاريهاي منطقه‏‌‏اي و بين‏‌‌‏المللي در زمينه محيط زيست
‏- ‏تهيه و تدوين ضوابط و استانداردهاي زيست‏‌‏محيطي براي مديريت و بهره‏‌‏برداري از منابع آب، خاك، هوا، مديريت پسماندها و زباله‏‌‏هاي شهري، روستايي، صنعتي و كشاورزي، كنترل دخالت در اكوسيستمها بر حسب ظرفيتهاي طبيعي آنها